Bardzo to modernistyczny wiersz i pod względem formy, i pod względem nastroju, nic mu jednak nie ustępuje taki na przykład Widok deszczowy, cały z kolei wypełniony „animowanym" pejzażem poetyckim. W obu cytowanych tu wierszach po raz pierwszy chyba w poezji polskiej spotykają się ze sobą pewne wyrazy, nigdy dotychczas nie łączone w pary przez jakie pisarza. Któż słyszał kiedy na przykład o ,,karze z chmur"? któż o „tęsknym stawie" albo o „białym wspomnieniu"? Takie oryginalne sprzężenia wyrazowe — sławione ongiś przez Hofmannsthala — przede wszystkim zaś sprzężenia przymiotnikowe, to inna ulubiona właściwość wszelkiej poezji neoromantycznej. Do najbardziej interesujących spośród takich sprężeń należą może pary kolorystyczne, łączące jakąś barwę z odpowiednim nastrojem uczuciowym i rzutu; a później ów nastrój na określany wyraz, a w następstwa* i na cały nieraz werset utworu albo i na cały utwór. „Białemu wspomnieniu" odpowiadają w ten sposób v innych wierszach Liedera „białe uczucia" i „białe myśL" (mamy również „białe myślenia" i „myślącą białoś: którym należy przeciwstawić z kolei „myśli czerwone.